Artica

Artica-Spitsbergen 2018

D.S.F. production

Naar de Ericagletsjer.

Artica-Spitsbergen-dag 06

VAN POOLWOESTIJN TOT IJSKAP

Kinnvika 80° 02' 63" Noord – 18° 13' 16" Oost

Plots straalt de zon recht in mijn kajuit: ik denk dat ik me overslapen heb, maar het is pas 02u00 's nachts. Als de zon dag en nacht schijnt, 24 uur lang, wordt tijd onbelangrijk. De dag duurt oneindig. En voor we het goed en wel beseffen staan we alweer met onze laarzen op een strand. Dit keer bij Kinnvika (80° 02' 63" Noord - 18° 13' 16" Oost) een wetenschappelijke basis aan de noordzijde van de Murchisonfjord. Gebouwd in 1957/58 en na afloop van het onderzoek verlaten. De houten gebouwen waren echter in voldoende goede staat om tijdens het Internationaal pooljaar 2007 opnieuw onderdak te bieden aan een bont gezelschap wetenschappers. Ryan splitst de groep in twee.

'Leave this place in as good order as it was when we left on 27 Aug. 1966', vraagt de Zweedse wetenschapper Valter Schytt met krijt op het bord in de inkom van het hoofdgebouw, inclusief keuken.1 Op zolder liggen nog pakken meel en droog beschuit opgeslagen. Nergens een houdbaarheidsdatum te vinden. Buiten markeert een roestbruin rupsvoertuig de site. Ik reis terug naar 1958 tussen verroest werktuig, kook- en wasgerei, toiletemmer,... tot en met een set badmintonrackets. Helaas, geen shuttle. Op het strand een voorraad nieuwe vaten kerosine "voor de reddingshelikopters die hier een tussenlanding maken", weet Vadim. Terwijl we met zo'n 50 tussen en in de hutten rondstruinen, cruisen vijf zodiacs naar een drieteenmeeuwenkolonie nestend op de rotsrichels een (heel) eind verderop. Een uurtje later wisselen we van plaats. De zodiacs snijden botsend op de golven door het water. 60 pk, 40 km/uur terwijl zwarte zeekoeten langszij zweven.

BAMSEBU

Eduardo is behalve Peruaan en kajakmaster ook specialist zeezoogdieren en dus ijsbeerkenner. Hij leidt ons binnen in het wel en wee van de grootste berensoort op deze planeet. Zijn Latijnse naam - die van de beer voor alle duidelijkheid - Ursus maritimus betekent letterlijk zeebeer. Op het land halen de mastodonten een snelheid van wel 40 km/uur. Via via, achterhaal ik het codewoord dat het expeditieteam over de radio gebruikt voor ijsbeer: Bamsebu. De naam van een trappershut op Hornsund. We dwalen af. Ijsberen ruiken hun prooi tot wel een kilometer ver en een meter onder het ijs. Sinds 1973 is de soort beschermd waardoor ze vandaag opnieuw met 26.000 zijn. Daarvan lopen er zo'n 2.500 in onze buurt

Hier en daar bloeit het gele Svalbard papavertje, symbool van de archipel. En wie goed speurt, vindt fossielen bij de vleet. Nog vlug enkele veiligheidsafspraken - opgelet voor de soms diepe smeltwaterkanalen - en we kunnen de ijskap op. Ryan voorop. In zijn kielzog onze sliert wandelaars. Sanna sluit het hek. Figuurlijk.

CRUISE NAAR ERICA

We zijn amper twee uren terug aan boord of zij die willen kunnen opnieuw gaan cruisen. Nu naar de Ericagletsjer. Zes zodiacs in het spiegelgladde water slalommen tussen de ijsbrokken. Eerst naar de drie baardrobben en jonge walrus die verstoppertje spelen, daarna pas naar Erica in haar hardblauwe ijstinten. Zo zijn er geen twee. In tegenstelling tot de 60.000 paar kortbekzeekoeten die we morgen mogen verwachten.

1 P.S. There is more wood in the sauna house.