Artica
Artica-Spitsbergen 2018
© Lorem ipsum dolor sit Nulla in mollit pariatur in, est ut dolor eu eiusmod lorem 2012
Far North
Artica-Spitsbergen-dag 11
VOOR HET DONKER THUIS
Longyearbyen 78° 14' 45" Noord - 15° 27' 59" Oost
Oostende 51° 11' 59" Noord - 02° 51' 49" Oost
Laatste ochtend aan boord van MV Sea Spirit. Bijna sprong ik in mijn shortbroek. In Oostende stijgt het kwik straks boven de 25°C. En voilà, bijna droeg ik de noordelijkste
korte broek van het halfrond. Helaas, Longyearbyen voelt me net iets te fris (9°C). Wel bezoek ik als afsluiter het meest noordelijke lutheraanse kerkje van de wereld... het
raakt niet heel diep. De onwereldse rand van het noorden heeft weinig vandoen met geestelijke of menselijke verdiensten. Maar alles met de ruwe, verheven kracht van het
ontstaan van een wereld die we moeilijk in woorden, laat staan in beelden kunnen vatten.
Al blijven we wanhopig proberen. Onze foto’s bieden hooguit een houvast. Een herinnering van onze tocht naar de 'far north', een reis naar de geologische oorsprong van deze planeet. Een plek waar "Al het
overtollige is achterwege gebleven. Er zijn geen bomen, geen huizen, geen lawaai", schreven Freuchen en Salomonsen in hun boek 'Wonderen der witte wereld'. Gelijk hebben ze.
In de arctis botsten we op uitersten. Tweehonderd kilometer oneindig brutale muur van ijs vs. het bijna onzichtbare, fragiele gele Svalbard papavertje. Sommigen komen naar hier om de 'big five' te spotten, zoals
gids Vadim die opsomde toen we voet zetten op Graveneset: walrus, ivoormeeuw, narwal, poolvos en de zeldzame nummer één op ieders verlanglijstje, de ijsbeer. Anderen laten zich liever ontroeren door de
immense landschappen, de verlaten baaien, de geschiedenis van avonturiers en pioniers. Welke voorkeur ook, het hoge noorden slaat je met verstomming. Niet veel mensen krijgen het voorrecht om te proeven
van de kracht van de eenvoud. Laat ons die puurheid dan ook respecteren. Dit is een van de laatste stukjes quasi ongerept patrimonium van de mensheid. En wij mochten het beleven!
Amper vijf uur na take-off stappen we, veilig terug, op de tarmac van Oostende. Het is - maar - 21°C. Didier krijgt gelijk, we zijn voor het donker thuis.