Naar Wadi Natrum

In 2002 bezoek ik de oasen in de Westelijke woestijn van Egypte. In het land van de Nijl, waar een dertigtal dynastieën gedurende 3000 jaar regeerden over Egypte, ligt ten westen van de Nijl de Libische of Westelijke woestijn.. We vertrekken voor de ochtendspits richting Alexandria naar Wadi Natrum. Het kreeg zijn naam 5000 jaar geleden, als plaats waar het mineraal Natron gevonden werd als onvervangbaar deel van het mummificatie proces. De woestijnoase kwam een tweede keer tot bloei nadat de eersteChristenen er kloosters stichten om er als asceten het spiritueel gevecht tegen het kwaad aan te gaan en zich te beschermen tegen de Romeinse vervolgingen en aanvallen van de woestijn nomaden. Hier werd het allereerste monastieke zaad gelegd waaruit in Europa de Fransiscanen en Benedictijnse kloosterorden zouden groeien. We brengen een bezoek aan het Koptische-Orthodoxe klooster: Deir Anba Bishoi. Het klooster werd in de 4e eeuw gesticht door Sint Pishoy (Anba Bishoi), een belangrijk figuur binnen het vroege koptische monachisme en een leerling van Sint Macarius. Volgens de koptische traditie leefde Sint Pishoy zo vroom dat hij meerdere verschijningen van Jezus Christus meemaakte. Een bekende legende vertelt dat hij de voeten van een vreemdeling wies, die later Christus bleek te zijn, en dat hij Jezus zelfs op zijn rug droeg. Zijn lichaam ligt nog steeds opgebaard in de hoofdkerk van het klooster. Volgens gelovigen is zijn lichaam wonderbaarlijk onschendbaar (niet vergaan) gebleven. We worden door de plaatselijke monniken rondgeleid. Zware houten deuren beschermen de oude kerk welke verschillende kapellen bevat. Deze mystieke ruimten worden door het spaarzaam invallende licht bespeeld. Schilderingen van de apostelen en woestijnvaders sieren de wanden. Bij het hoofdaltaar worden de relkwieeên van de heilige Marthy Saint Iskhyrun bewaard.

De wieg van het Koptische kloosterleven

Vanaf de 4e eeuw n.Chr. veranderde de vallei in een van de belangrijkste spirituele centra van de christelijke wereld. Heiligen zoals Macarius de Grote trokken de gortdroge woestijn in om te ontsnappen aan het wereldse leven en de Romeinse vervolgingen. Zij stonden aan de basis van het monachisme (kloosterwezen) en werden bekend als de Woestijnvaders