Puur. Tijdloos. Onvergetelijk

Dit is een van de meest betoverende, veelzijdige en historisch rijke oases in de Westelijke Woestijn van Egypte. In tegenstelling tot het extreem afgelegen en kleine Abou Monkar, is de Dakhla-depressie een uitgestrekt laagland met een rijke mix van spectaculaire natuur, eeuwenoude geschiedenis en levendige lokale cultuur.

Dakhla-depressie

In de depressie van Dahla bezoeken we de oude Mammelukkenstad Qars. Vanop de Minnaret Nasi el Din heb je een prachtig panorama voor het stadje. We wandelen doorheen de nauwe straatjes van de middeleeuwse stad. We bezoeken een oude moskee met graftombe. We krijgen een rondleiding in een plaats waar een oude oliepers staat. Op ambachtelijke wijze wordt er olie uit palmpitten geperst. Onze tocht gaat verder door de Dahla depressie. ’s avonds slaan we het camp op aan een zacht klimmende duin. Onder een opkomende zon die de ochtendkoude verdringt nemen we ons ontbijt. Daarna wandelen we door de duinen die door de eerste zonnestralen gestreeld worden. Onze 4x4 halen ons in en over een met rotsen bezaaid terrein gaat het verder richting Deir el hagar. Het ruwe terrein hijst zijn prijs op , een lekke band wordt vervangen. .

Tussen de Dakhla Oase en de Kharga Oase ligt de necropool El-Baghawat. Het is een Koptische begraafplaats. De necropool bestaat uit 263 tombes waarvan de meeste dateren uit de 3e tot 7de eeuw chr. De gewelde ruimtes zijn opgetrokken van in de zon gedroogde modderstenen. Er staan ook een 120 kapelletjes waar de doden konden worden herdacht. De centraal gelegen kerk dateert uit de 11de eeuw en wordt beschouwd als de oudste Egyptische kerk. Het plafond van de kapel van de vrede bevat schilderingen van onder andere de apostelen. De vergeten Christelijke geschiedenis van Egypte leeft hier zichtbaar voor, verborgen in de woestijn. Een aantal tombes is voorzien van Bijbelse schilderingen.

We v

We vervolgen onze weg naar de El Kharga oase. Hier treffen we de Hibis tempel van Amun aan, volop in restauratie. Het is een van de weinig Perzische monumenten in Egypte, met enorme reliëfs van Koning Darius I op de buitenmuren. Na het bezoek aan de Ibis tempel rijden we de oase van El Kharga in. De weg naar de oase van el-Kharga wordt vaak bedreigt door oprukkende zandduinen Zelfs onze ervaren bedoeinenchauffeurs zijden zich menigmaal vast in het mulle zand. In de omgeving van Kharga stuiten we op enkele graven, geplunderd door grafschenders. Kharga bestond een eeuw geleden uit niet meer dan een fort en was de enige stopplaats op de weg die de slavenroute vormde tussen Noord-Afrika en het tropische zuiden. Terwijl ons camp opgezet wordt, schieten de fotografen onder ons in gang Het strijklicht van de ondergaande zon speelt met het fort en zijn omgeving. Boeien zijn de wandelende duinen gekenmerkt door hun sikkelvorm. Onze kampplaats bevind tussen de armen van een hoge sikkelduin, beschut tegen de wind. We nemen plaats op de rug van een hoge duin om het schouwspel van de ondergaande Zon te aanschouwen. Het is best voor de zon helemaal onder is zijn bedje in het zang gespreid te hebben en deze terug te vinden in het donker !.